Apneu

Bij slaapapneu krijgt men tijdens de slaap even geen lucht; de ademhaling houdt korte tijd op. Dit kan veroorzaakt zijn door een hindernis (obstructie) ergens in de luchtwegen, of de ademhalingsspieren werken tijdelijk onvoldoende.

Ademstilstanden tijdens de slaap komen bij veel mensen voor. Daar is niets mis mee als het niet te lang of te vaak voorkomt. Het lichaam krijgt te weinig lucht (zuurstof) binnen en reageert met een "wordt wakker reflex" zonder echt wakker te worden. Dit kan gepaard gaan met een luide snurk. Ademstilstanden leiden tot problemen als deze vaak voorkomen. Tot wel zestig per uur en ze duren ook nog lang, soms wel twee minuten of langer. Als een slapend iemand langer dan tien seconden niet ademt, noemen we dat officieel apneu. Dat betekent letterlijk geen lucht. Als dat meer dan 10 keer per uur voorkomt, is sprake van een serieuze ziekte. Vaak gaat aan de apneu een sterk verminderde ademhaling vooraf, de zogenaamde hypopneu. Als ook de combinatie van apneus en hypopneus groter is dan 15 keer per uur, is dit een serieuze indicatie voor de ziekte. Het verraderlijke is dat de patiënt na een apneu net niet wakker wordt maar gewoon doorslaapt en niet in de gaten heeft waarom hij zich de volgende dag niet lekker voelt, snel moe is enzovoort.

Verschillende soorten apneu Ademstilstand kan veroorzaakt worden doordat tijdens de slaap de spieren ontspannen, waardoor de tong en weke delen in de keel de ademhaling blokkeren. We spreken in dat geval van het obstructief slaapapneu syndroom, afgekort osas. Het kan ook ontstaan doordat de hersenen te weinig prikkels geven om te ademen. We spreken in dat geval van centraal slaapapneu syndroom, afgekort csas. Osas komt het meeste voor en vaak is er een combinatie van beide vormen.

Bron: ApneuVereniging