Een eerste episode van herpes genitalis tijdens de zwangerschap kan ernstige
gevolgen hebben voor de pasgeborene, en vereist een gespecialiseerde aanpak.
De behandeling van herpes genitalis tijdens de zwangerschap heeft als
doel de symptomen bij de zwangere vrouw te verlichten, maar ook het risico
van neonatale herpes te verminderen gezien deze kan gepaard gaan met neurologische
complicaties welke mogelijk fataal zijn.
Ongeveer 85% van de gevallen
van neonatale herpes zijn inderdaad te wijten aan een perinatale transmissie
van het virus tijdens een bevalling langs vaginale weg. Het risico is
bijzonder hoog wanneer de vrouw een primo-infectie ontwikkelt tijdens
het derde zwangerschapstrimester.
In geval van een eerste episode van herpes genitalis tijdens het eerste
trimester van de zwangerschap kan een behandeling met aciclovir overwogen
worden. Hoewel aciclovir niet geregistreerd is voor gebruik tijdens de
zwangerschap, tonen de beschikbare gegevens geen verhoging van het aantal
misvormingen bij de kinderen wiens moeder tijdens de zwangerschap werd
behandeld met aciclovir. Bij een voldragen zwangerschap gebeurt de bevalling
in het algemeen langs vaginale weg, tenzij er op dat ogenblik letsels
zijn: in dat geval zal de bevalling met een keizersnede gebeuren.
In geval van een eerste episode van herpes genitalis tijdens het derde
zwangerschapstrimester moet de bevalling met keizersnede gebeuren gezien
het risico van transmissie van de infectie naar de pasgeborene. Er zijn
onvoldoende gegevens beschikbaar over de doeltreffendheid van de antivirale
middelen op het einde van de zwangerschap. Indien de bevalling toch langs
vaginale weg gebeurt, wordt een behandeling met aciclovir gestart, oraal
bij de moeder en intraveneus bij het kind
Tips:
Praat met je huisarts, de vroedvrouw of de gyneacoloog en vertel dat
je
genitale herpes hebt. In een vroeg stadium moeten de voors en tegens van
een gewone bevalling of een keizersnede worden besproken. Zelfs als er
tijdens de bevalling een herpesaanval is, is de kans op besmetting nog
steeds klein en moeten de risico's van een keizersnede voor de moeder
goed worden afgewogen.
Het kan zinvol zijn om de laatste weken van de zwangerschap antivirale
middelen te gebruiken om een aanval te onderdrukken. Overleg dit met je
arts. Het lijkt er op dat antivirale middelen veilig kunnen worden gebruikt
in de laatste weken van de zwangerschap, maar er zijn nog niet voldoende
wetenschappelijke gegevens voor om dit met zekerheid te kunnen zeggen.
Als de bevalling er aan komt, controleer jezelf op symptomen van herpes.
De arts zal het ook nog controleren.
Tijdens de bevalling moet zo lang mogelijk worden gewacht met het breken
van de vliezen, omdat deze vliezen de baby beschermen tegen mogelijk virus.
Het gebruik van instrumenten is af te raden, tenzij het absoluut noodzakelijk
is. Deze instrumenten kunnen de huid van de baby beschadigen waardoor
eventueel virus naar binnen zou kunnen. Denk aan een hart-monitor, een
vacuum-pomp of een tang.
Let na de geboorte de eerste vier weken goed op symptomen die kunnen
wijzen op een herpes-besmetting. Deze symptomen kunnen zijn: koorts, vermoeidheid,
blaasjes op de huid, rode gezwollen oogjes, weinig eetlust of geïrriteerdheid.
Ga dan meteen naar een arts en vertel dat je herpes hebt .
Let er op dat de baby niet gezoend wordt door iemand met een koortslip.
Dit geldt natuurlijk voor elke baby.
Blijf positief denken! De kans op een gezonde baby is zeer groot. Cijfers
uit Amerika wijzen uit dat neonatale herpes bij minder dan 0,1% van alle
kinderen voorkomt, terwijl daar naar schatting 20-25% van de vrouwen besmet
is met genitale herpes. De meeste vrouwen krijgen gelukkig gezonde babies.