Schijndood

Indien een patiënt bewusteloos is, een niet of nauwelijks voelbare pols heeft en niet ademt, spreekt men van schijndood.

Komt vaak voor bij :

• Verdrinking
• Wurging
• Electriciteitsongevallen
• Bevriezing
• Zonnesteek

Indien een patiënt zelf nog ademhaalt, spreekt men nooit van schijndood.

Pas bij voorkeur mond op mondbeademing toe

1. Grijp onverwijld in zodra je de mond van het slachtoffer kun bereiken
2. Leg het slachtoffer op de rug en strek zijn hoofd zo ver mogelijk naar achteren om de ademweg vrij te maken.
3. Druk het voorhoofd achterover met de ene hand, zet de andere hand onder de kin en druk deze zo ver mogelijk naar voren omhoog
4. Komt hierna de ademhaling niet vanzelf weer op gang, open dan de mond door met de duim van de hand, die onderwijl op de kin blijft drukken, de onderlip omlaag te trekken
5. Haal rustig en diep adem en open uw mond zo wijd mogelijk. Desgewenst kan men eerst een doekje op het gelaat van het slachtoffer leggen om daar doorheen te ademen
6. Neem uw mond terug en wacht totdat de borstkas weer geheel ingezakt is
7. Is dit het geval, haal dan weer rustig en diep adem en blaas opnieuw in
8. Is dit niet het geval, controleer dan, na het slachtoffer met het hoofd naar beneden op de zij gewenteld te hebben, mond en keel op aanwezigheid van vreemde voorwerpen. Wentel het slachtoffer daartoe met het hoofd naar beneden op de zij en verwijder eventuele obstakels met de vinger of een doekje.

Tussen twee inademingen moet tevens, wanneer een gorgelend geluid waargenomen wordt, het in de keel of mond aanwezige water of slijm eveneens op deze wijze worden verwijderd. Bij een klein kind of zuigeling geschiedt dit door het met het hoofd naar beneden te houden of aan de benen omhoog te tillen. Het aantal inademingen kan per 4-6 seconden of 12-20 per minuut bedragen.

Bij kleine kinderen of zuigelingen legt men de eigen mond wijd om de mond en neus van het slachtoffertje tegelijk en blaast door beide tegelijk met korte voorzichtige ademstootjes in. Indien er zich moeilijkheden voordoen bij het openen of openhouden van dem ond van het slachtoffer of lukt om enige andere reden het inblazen van lucht door de mond niet, dan probeert men de mond op neusbeademing

mond op neusbeademing

In grote lijnen handelt men hierbij als bij de mond op mondbeademing echter:

1. Men houdt met de handen, waarmee de kin omhoog gehouden wordt, de lippen vast tegen elkaar
2. Na diep ingeademd te hebben legt men zijn mond om de neus van het slachtoffer
3. Men blaast nu de lucht door zijn neus in de longen totdat de borstkas duidelijk zichtbaar uitzet
4. Men laat, na zijn mond te hebben teruggenomen, het slachtoffer daarna zelf uitademen, liefst door zijn neus en mond tegelijk, door diens lippen, tijdens diens uitademen met de duim open te houden. Men lette goed op de bewegingen van de borstkas

Verder handel je zoals bij mond op mondbeademing

Indien mond- of neusbeademing niet kan worden toegepast, handelt mens al volgt:

In de eerste plaats moet men zorgen voor een open luchtweg, dus vreemde voorwerpen, modder, waterplanten e.d. uit de mond halen. Eventueel water uit de longen drukken; daartoe legt mens de patiënt op de buik met bijvoorbeeld een opgerolde jas onder de maagstreek, waarna men enkele keren vrij krachtig met vlakke hand op de rug duwt.

Daarna past men eerst de handgreep van Laborde toe:

Pak de tong beet en trek deze over de ondertanden naar buiten, daar 2 seconden vasthouden en weer gedurende 2 seconden in de mond brengen. Soms is dit reeds voldoende om de ademhaling te herstellen. Helpt dit niet, dan gaat men over tot kunstmatige ademhaling. Patiënt op de buik, hoofd opzij, handen onder het voorhoofd. Kniel even voor en naast het hoofd op één knie. De Handen uitgespreid op rug van de patiënt. Geleidelijk gewicht op deze handen verplaatsen, dus met bovenlichaam naar voren gaan. Loslaten en armen bij ellebogen grijpen en gewicht naar achteren verplaatsen; zodoende wordt er iets geheven en getrokken aan het bovenlichaam van de patiënt.

De duur van deze handeling duurt ongeveer 7 seconden. Druk op de rug ongeveer 2½ seconde, pauze 1 seconde, heffen 2½ seconde, pauze 1 seconden. Men gaat hiermee door totdat de patiënt zelf weer ademt of totdat door een medicus met zekerheid de dood wordt geconstateerd.